زایمان سزارین

ریشه کلمه سزارین برگرفته از فعل لاتین Caedere به معنی بریدن و جدا کردن می باشد، سزارین نوعی زایمان به صورت غیر طبیعی می باشد.

در آن نوزاد را، به وسیله ی برش هایی بر روی شکم و رحم از طریق انجام عمل جراحی خارج می کنند.

در این عمل جراحی، فرد بیمار یا در بیهوشی کامل است و یا اینکه برای وی از بی حسی موضعی استفاده می کنند.

هدف از انجام زایمان سزارین در اردیل این است که سلامت مادر و نوزاد را حفظ کنند.

البته که این عمل با توجه به موقعیت مادر و شرایطی که دارد، انجام می شود.

زمان هایی وجود دارد که انجام زایمان طبیعی برای مادر امکان پذیر نمی باشد.

وقت هایی که مادر مشکل دیابت یا فشار خون، حاملگی دوقلو یا چند قلو دارد و زمان هایی که جفت با مشکل مواجه می شود و لگن مادر برای زایمان طبیعی کوچک می باشد، زایمان طبیعی امکان پذیر نمی باشد.

این روزها خانوم های زیادی ترجیح بر زایمان خود به صورت زایمان سزارین را دارند، زیرا انجام زایمان طبیعی با درد زیادی همراه است.

برای داشتن بهترین تجربه‌ی زایمان ضروری است که به پزشک حاذقی همچون دکتر مژگان برزگر جلالی مراجعه کنید.

انواع زایمان سزارین

ما چند نوع سزارین داریم که به شرح زیر می باشد:

زایمان سزارین برنامه ریزی شده

در بعضی مواقع مادر می داند که کودک خود را باید از طریق زایمان سزارین به دنیا آورد و تاریخ انجام عمل سزارین مشخص است.

در این شرایط مادر حتی به بخش زایمان نیز نمی رود و مستقیما برای رگ گیری و وصل شدن سوند و دریافت دیگر داروها مراجعه می کند.

اکثر مادرانی که زایمان سزارین برنامه ریزی شده دارند از طریق بی حسی زایمان خود را انجام می دهند.

با زایمان از طریق بی حسی این امکان برای مادر وجود دارد که بیدار بوده و از هر آنچه اتفاق می افتد، آگاه باشد.

در موارد نادری نیز پزشک انجام بیهوشی عمومی را برای انجام سزارین تجویز می کند.

در طی جراحی به وسیله ی قراردادن پرده ای در ناحیه ی کمر مادر دیگر قادر به دیدن مراحل عمل نخواهد بود.

پزشک برشی را در شکم و برشی را در رحم انجام می دهد که به خاطر داروهای بی حسی مادر قادر به حس کردن آنها نیست.

در زمان خارج کردن کودک و فشار آوردن به قسمت میانی شکم، امکان دارد مادر این فشارها را حس کند ولی دردی را احساس نخواهد کرد.

مادر قادر به دیدن کودک خود بعد از تولد است و می تواند صدای گریه ی او را بشنود و او را در آغوش بگیرد.

نوزادانی وجود دارند که بعد از انجام سزارین دچار مشکل تنفسی می شوند و نیاز سریع به رسیدگی پزشک دارند.

زمانی که سلامت نوزاد تایید شد، مادر می تواند او را در آغوش بگیرد.

بعد از به دنیا آوردن نوزاد، پزشک جفت را نیز از رحم خارج کرده و برش های زده شده را بخیه می کند.

انجام عمل سزارین مدت زمانی ۴۵ دقیقه الی ۱ ساعتی نیاز دارد.

زایمان سزارین اورژانسی

امکان دارد بعضی از مادران شرایط مناسب و خوبی برای زایمان طبیعی داشته باشند.

ولی ممکن است در زمان بارداری به مشکلاتی دچار شوند که مجبور به عمل زایمان سزارین باشند.

ممکن است وضعیت سلامت نوزاد دچار تغییر شده و جان او در خطر باشد، در همچنین مواردی ممکن است زایمان زودتر از موعد اصلی خود صورت پذیرد.

از دلایل سزارین اورژانسی، جدا شدن زودتر از موعد جفت می باشد که می‌تواند باعث ایجاد شرایط اورژانسی و درنهایت زایمان غیر طبیعی شود.

در زمان سزارین اورژانسی، سرعت انجام عمل کاملا متفاوت است.

در زمان فوریت پزشک باید کودک را ۲ دقیقه بعد از انجام برش سزارین به دنیا آورد.

این مدت زمان برای سزارین برنامه ریزی شده حدود ۱۵ دقیقه می باشد‌.

به دلایل زیر اقدام به سزارین اورژانسی می کنند:

• درصورت وجود مشکل در تنفس نوزاد
• در صورت ناپایدار بودن ضربان قلب نوزاد

در زمان اورژانسی بودن سزارین و نیاز به اثر بخشی سریع تر بی حسی، معمولا از بی حسی اپیدورال استفاده می کنند.

در این روش نیز در زمان جراحی مادر بیدار خواهد بود.

در بعضی مواقع نیز عمل سزارین را با بیهوشی کامل انجام می دهند و مادر هیچ چیزی را در طی عمل احساس نخواهد کرد.

صدای نوزاد خود را زمان تولد نمی شنود و او را نمی بیند و چنانچه به هوش بیاید نمی تواند نوزاد خود را در آغوش گرفته و به وی شیر بدهد.

زایمان سزارین کلاسیک

در این روش، برشی به صورت عمودی در وسط شکم و رحم ایجاد می‌شود.

این روش به ندرت و در شرایط خاص و اورژانسی استفاده می‌شود.

سزارین کلاسیک به دلیل برش بزرگتر و عوارض بیشتر، کمتر مورد استفاده قرار می‌گیرد و پس از آن معمولاً مادر در زایمان‌های بعدی نمی‌تواند به طور طبیعی زایمان کند.

زایمان سزارین با برش عرضی پایین شکم

این رایج‌ترین نوع سزارین است و شامل برش عرضی در پایین شکم و رحم می‌شود.

این برش در ناحیه‌ای ایجاد می‌شود که عضلات رحم تراکم کمتری دارند و بنابراین بهبودی آن سریع‌تر است.

این روش معمولاً عوارض کمتری دارد و در زایمان‌های بعدی، احتمال زایمان طبیعی وجود دارد.

هر یک از این انواع سزارین بسته به شرایط خاص مادر و نوزاد و توصیه‌های پزشکی انتخاب می‌شود.

مهم است که مادران قبل از تصمیم‌گیری در مورد نوع زایمان، با پزشک خود مشورت کرده و همه جوانب را در نظر بگیرند.

چرا عمل سزارین انجام می‌شود؟

به دلیل وجود برخی مشکلات برای نوزاد و مادر امکان دارد پزشک انجام سزارین را برای تولد نوزاد تجویز کند.

از جمله این مشکلات می توان موارد زیر را نام برد:

در صورت به دنیا آوردن فرزند قبلی به وسیله ی سزارین امکان انجام زایمان طبیعی برای مادر وجود ندارد و باید فرزند خود را از طریق سزارین به دنیا آورد.

در صورت وجود ویروسHIV، ویروس hpv و تبخال فعال نمی توان نوزاد را از طریق واژینال به دنیا آورد زیرا امکان مبتلا شدن نوزاد هم وجود دارد.

چنان چه مادر دارای فشار خون بالا باشد و یا دیابت داشته باشد پزشک انجام سزارین را برای وی مناسب تر می داند.

در صورتی که جفت دهانه ی رحم را مسدود کرده باشد.

در صورت زایمان های چند قلویی انجام سزارین را مناسب تر می دانند.

در صورت بزرگ بودن کودک نمی توان وی را از طریق زایمان طبیعی به دنیا آورد.

در صورتی که وضعیت قرار گیری نوزاد در رحم برای زایمان طبیعی مناسب نباشد.

در صورت داشتن نقص مادرزادی در نوزاد، انجام سزارین برای وی بهتر است.

در مواقعی در زمان زایمان طبیعی مادر به مشکل می خو د و نیاز به انجام سزارین برای تولد نوزاد است.

در صورت داشتن ضربان قلب نامنظم برای کودک پزشک انجام سزارین را مناسب می بیند.

در صورت پیچیدن بند ناف دور کودک وی را از طریق سزارین به دنیا می آورند.

در صورت جدا شدن جفت از رحم عمل سزارین را انجام می دهند.

روش های انجام سزارین

انجام سزارین به روش های مختلفی صورت می گیرد از جمله:

انجام سزارین به روش بی حسی به دو صورت بی حسی اپیدورال و بی حسی اسپاینال انجام می گیرد.

تفاوت این دو روش بی حسی در محل تزریق مواد بیهوشی، میزان مواد بیهوشی تزریق شده و عوارض ایجاد شده بعد از تزریق می باشد.

زایمان سزارین از طریق بی حسی اسپاینال

مادران زیادی به جهت اطلاع نداشتن از عوارض و مزایای بی حسی اسپاینال، نسبت به این عمل ذهنیت خوبی ندارند.

در صورتی که این روش جراحی جزو روش های ایمن است که در طولانی مدت مشکلاتی را برای مادر باردار به وجود نمی آورد.

برای انجام این بی حسی مادر باید با پزشک متخصص بیهوشی همکاری کند.

در وضعیتی قرار بگیرد که فضای بین مهره ها باز شود و تزریق به خوبی و دقیق صورت بگیرد.

سوزن نازکی را در فضای بین مهره های پایین کمر وارد می کنند و ماده بی حسی را تزریق می کنند.

در نتیجه ی آن، مادر از شکم به پایین بی حس می شود‌ ولی بالا تنه ی وی بی حس نبوده و به خوبی می تواند آنها را حرکت دهد.

این ماده ی بی حسی به مایع مغزی نخاع تزریق می شود و برای انجام آن سوزن را وارد نخاع نمی کنند.

به خاطر انجام این بی حسی مادر تا چند ساعت از کمر به پایین بی حس خواهد بود.

داروی بی حسی که در این روش تزریق می کنند باعث بی حس شدن عصب های متصل شده به شکم، پاها، لگن و پنجه ها شده و مادر هیچ دردی را در طی انجام عمل جراحی حس نخواهد کرد.

بعد از انجام جراحی نیز برای کم کردن درد مادر داروهای دیگری را برای وی تجویز می کنند.

داروی بی حس کننده اسپاینال چون به خون تزریق نمی شود‌ به جنین نمی رسد و برای وی عوارضی را در پی ندارد.

انجام بی حسی اسپاینال در موارد زیر برای مادر مناسب نیست:

• در صورت وجود خونریزی
• در صورت وجود عفونت در خون
• داشتن آلرژی به بی حس کننده ها
• داشتن عفونت پوستی در محل تزریق
• در صورت مصرف رقیق کننده خون

عوارض بی حسی اسپاینال

• ایجاد کمر درد برای مادر بعد از زایمان
• به وجود آمدن سردرد برای مادر
• ایجاد آلرژی و خارش‌
• ایجاد چرک، قرمزی و تورم در ناحیه تزریق
• تب کردن
• سفتی در گردن
• ایجاد مشکل در حرکت دادن پاها و بی حس بودن آنها
• به وجود آمدن مشکلاتی در دفع ادرار
• بی اختیاری روده
• قرمز شدن و متورم شدن محل تزریق

زایمان سزارین از طریق بی حسی اپیدورال

در زایمان از طریق بی حسی اپیدورال، میزان درد ناشی از انجام عمل را مادر حس نمی کند ولی کاملا هوشیار است.

در این روش داروی بی حس کننده را به اطراف عصب های نخاع که به آن فضای اپیدورال می گویند، تزریق می کنند.

هدف از این کار کم کردن و یا از بین بردن کامل درد برای مادر است.

مادر در زمان زایمان سزارین کاملا هوشیار می باشد ولی هیچ گونه دردی را احساس نمی کند.

اپیدورال خود دارای ۲ نوع می باشد:

• بی حسی اپیدورال نخاعی

در این روش ماده ی بی حسی را در زیر کمر مادر تزریق می کنند و بیشتر برای زایمان های سزارین به کار می رود.

• بی حسی اپیدورال خاص

در این روش بی حسی، فرد برخورد کردن لوازم پزشکی با بدن را احساس می کند ولی هیچ گونه دردی ندارد که معمولا این روش در زایمان های طبیعی کاربرد دارد.

عوارض زایمان با بی حسی اپیدورال

• ایجاد حالت تهوع
• به وجود آمدن درد در کمر
• ایجاد وزوز در گوش
• به وجود آمدن مشکل در تخلیه ادرار
• ایجاد آسیب های عصبی
• به وجود آوردن فشار خون ناگهانی
• ایجاد سردرد به خاطر تزریق ماده به نخاع
• ماندن بی حسی در پاها برای ساعاتی بعد از زایمان در بدن مادر

مزایای استفاده از بی حسی برای سزارین

انجام بی حسی برای سزارین دارای یکسری مزایا برای مادر است که به شرح زیر می باشد:

• نیاز نداشتن به مصرف مسکن های قوی بعد از زایمان
• داشتن حس گیجی کمتر بعد از انجام سزارین
• در این روش بلافاصله بعد از زایمان مادر می تواند به نوزاد خود شیر بدهد.
• داشتن حالت تهوع و استفراغ کمتر به دلیل استفاده از داروهای بیهوشی
• سریع تر می توان بعد از جراحی مواد غذایی و نوشیدنی را مصرف کرد.
• داروهای مورد استفاده در بی حسی بر قلب و عروق تاثیر نمی گذارند.

مراقبت های لازم بعد از انجام سزارین به روش بی حسی

بعد از انجام جراحی به روش بی حسی مادر باید یکسری نکات را رعایت کند که به شرح زیر می باشد:

• بهتر است از بالشت استفاده نکنند.
• تا ۲۴ ساعت بعد از تزریق نخاعی نباید به پشت خوابید.
• باید میزان مایعات مصرف زیاد باشد.
• با برگشتن حس پاها بهتر است به کمک دیگران ایستاده و راه رفت.
• سردرد های بعد از بی حسی باید ۲۴ تا ۴۸ ساعت بعد رفع شود.

عوارض و خطرات زایمان سزارین بی حسی

انجام بی حسی اصولا عوارض خطرناک و جدی را برای مادر و همچنین نوزاد ایجاد نمی کند.

ولی یکسری عوارض نادر وجود دارد که امکان دارد برای مادر اتفاق بیفتد، که عبارتند از:

• امکان عفونت و آبسه وجود دارد.
• به دلیل تماس سوزن با نخاع امکان آسیب نخاعی وجود دارد.
• ایجاد هماتوم کانال مهره ای
• امکان دارد به عصب های محیطی آسیب وارد شود.
• کم شدن‌ میزان فشار خون
• احتمال حبس شدن ادرار وجود دارد.
• ایجاد سردرد
• ایجاد خارش‌ در محل تزریق

سزارین از طریق بیهوشی عمومی

انجام سزارین با بی‌ حسی بر سزارین با بیهوشی عمومی ترجیح داده می شود‌.

انتخاب نهایی با پزشک متخصص می باشد که از کدام روش استفاده کند.

در سزارین با بیهوشی، متخصص بیهوشی میزان داروی مشخصی را به مادر تزریق می‌کند تا وی به خواب فرو برود و در تمام مدت جراحی هیچ چیزی حس نکند.

بعد از انجام عمل و به دنیا آمدن نوزاد مقدمات لازم برای به هوش آمدن مادر فراهم می شود.

در چه شرایطی از بیهوشی کامل برای سزارین استفاده می کنند؟

در شرایط زیر معمولا پزشک انجام زایمان سزارین با بیهوشی را مناسب می داند:

• در صورت کاهش ضربان قلب جنین
• پاره شدن بند ناف جنین
• در صورت جدا شدن جفت
• درصورت وجود اختلال انعقادی در مادر مثل کمبود پلاکت خون
• وجود خونریزی های شدید برای مادر به دلیل مشکلات انعقادی
• وارد شدن صدماتی به نخاع و ستون فقرات بیمار در گذشته از جمله جراحی کردن ستون فقرات بیمار و وجود ناهنجاری در مهره های کمر
• اثر نگذاشتن بی حسی روی بیمار
• درصورت خودداری کردن بیمار بر انجام بی حسی
• وجود زخم در ناحیه ی تزریق بی حسی
• وجود فشار بالا در مغز

اقدامات قبل از بیهوشی کامل

قبل از بیهوشی کامل برای زایمان سزارین نیاز می باشد تا مراحل زیر را انجام دهید:

ارزیابی کردن قلب

مادر باید از لحاظ وجود بیماری های قلبی دریچه ای، وجود درد در قفسه ی سینه در شرایط عدم فعالیت، وجود آریتمی قلب، داشتن سابقه ی کاردیومیوپاتی و هرگونه مشکل و بیماری قلبی مورد ارزیابی قرار بگیرد.

آسم

سوابق داشتن آسم، وجود آسم در حاملگی و آسم کنترل نشده را باید تحت بررسی قرار داد.

فشار خون ریوی

وجود هر بیماری ریوی چون انجام جراحی در قفسه ی سینه، سیستیک فیبروزیس و مواردی از این قبیل باید مورد ارزیابی قرار بگیرد.

بررسی خون (هماتولوژیک)

خون را باید از لحاظ سابقه ی ترومبوسایتوپنی، وجود مشکل در خونریزی و بند نیامدن خون و وجود سابقه در زمینه درمان های ضد انعقاد مورد بررسی قرار داد.

• داشتن حساسیت به مواد بیهوشی
• در صورت چاقی زیاد مادر

در صورت چاقی بیش از حد باید در زمینه ی بیهوشی احتیاطات‌ لازم رعایت شود.

بیماری در قسمت دستگاه عصبی

چنانچه به سر و یا نخاع بیمار ضربه وارد شده باشد و یا اینکه خونریزی های مغزی وجود داشته باشد و یا مبتلا به بیماری ms باشد باید تحت بررسی قرار بگیرد.

مراحل انجام سزارین با بیهوشی کامل

قبل از انجام عمل جراحی مادر باید ناشتا باشد، زیرا زمان بیهوشی حرکت عضلات دستگاه گوارش کم می شود پس باید موارد زیر را رعایت کند:

• ۲ ساعت قبل از جراحی مایعات مصرف نکند.
• ۶ ساعت پیش از جراحی مواد غذایی جامد استفاده نکند.
• ۸ ساعت قبل از انجام جراحی مواد غذایی پرچرب استفاده نکند.
• ۱ ساعت قبل از جراحی باید آنتی بیوتیک را مصرف کند.

بعد از رعایت موارد فوق مادر را به اتاق عمل می برند و روی تخت می خوابانند.

علائم حیاتی چون میزان ضربان قلب و تنفس، میزان اکسیژن و نوار قلب را چک می کنند.

آنژیوکت را برای تزریق مواد بیهوشی در رگ قرار می دهند‌ و با تزریق کرد مواد بیهوشی، ۳۰ ثانیه بعد فرد بیهوش شده است.

لوله ی تنفسی را برای اطمینان از میزان اکسیژن لازم روی صورت مادر قرار می دهند.

در طول انجام عمل، این لوله ها به دستگاهی که گاز بیهوشی و اکسیژن را تحت نظر دارد، وصل می شوند.

بعد از انجام عمل مادر تا زمان بهوش آمدن در اتاق ریکاوری می ماند.

درصورت مناسب بودن شرایط بعد از به هوش آمدن، مادر به بخش منتقل می شود.

عوارض بیهوشی کامل در سزارین

در کنار عوارض بیهوشی سزارین نیز دارای عوارضی برای بیمار است از جمله این عوارض می توان به موارد زیر اشاره کرد:

• ایجاد حالت تهوع و استفراغ
• ایجاد گلو درد به خاطر لوله گذاری انجام شده
• داشتن احساس گیجی
• داشتن درد در عضلات
• به وجود آمدن لرز در بدن

اقدامات قبل از زایمان سزارین

آمادگی قبل از سزارین شامل اقدامات پزشکی، تغذیه‌ای، روانشناختی و برنامه‌ریزی است که به سلامت مادر و نوزاد کمک می‌کند. در ادامه توضیح کاملی ارائه شده است:

پزشک باید از وضعیت سلامت مادر، بیماری‌های مزمن، داروهای مصرفی و هرگونه آلرژی او آگاه باشد.

انجام آزمایش‌ها و معاینات ضروری مانند آزمایش خون جهت بررسی سطح هموگلوبین، گروه خونی و فاکتورهای انعقادی، سونوگرافی برای بررسی وضعیت جنین، جفت و مایع آمنیوتیک.

شما برای بهبودی بعد از عمل سزارین به زمان نیاز خواهید داشت، این زمان ممکن است ۶ هفته یا بیشتر باشد.

شما باید شرایط را برای دوران بهبودی خود طوری سروسامان دهید تا امکان استراحت بیشتر را داشته باشید.

بهتر است حتما فردی باشد که به شما در انجام امور خود کمک کند.

در حالت ایده آل، شما باید فردی را داشته باشید که حداقل در ۲ هفته اول شبانه روز به شما کمک کند.

به‌خصوص اگر فرزند کوچک دیگری هم داشته باشید.

اقدامات شب قبل از سزارین

شب قبل از سزارین حتما به حمام بروید و بدن خود را به خوبی بشویید، برای این کار بهتر است از صابون آنتی‌باکتریال استفاده کنید.

می‌تواند میزان باکتری‌های ناحیه برش سزارین را کاهش دهد.

مادر باید حداقل ۸ ساعت قبل از عمل چیزی نخورد و نیاشامد تا خطر عوارض هنگام بیهوشی کاهش یابد.

لباس راحت، پوشک و لباس کودک، لوازم بهداشتی، کارت شناسایی و مدارک پزشکی تهیه شود.

تراشیدن موهای زائد شکم روز قبل یا صبح روز عمل طبق توصیه پزشک.

از لوازم آرایشی مانند لاک ناخن یا کرم روی پوست استفاده نشود.

پوشیدن لباس راحت و سبک در روز عمل. برای کاهش خطر عفونت، شکم مادر با پارچه‌های استریل و مواد ضدعفونی‌کننده تمیز می‌شود. از آنجایی که کاتتر وارد مثانه می‌شود، مثانه باید قبل از سزارین خالی باشد.

شب قبل از سزارین چه غذایی بخوریم؟

ماما یا متخصص زنان از شما می‌خواهد که از ۸ ساعت قبل از سزارین، چیزی نخورید.

در هنگام جراحی معده شما باید خالی باشد.

اگر معده شما خالی نباشد امکان دارد در حین جراحی، غذا از معده شما وارد ریه هایتان شود.

اگر این دستورالعمل‌ها را انجام ندهید یا نتوانید آنها را دنبال کنید، جراحی شما به تعویق می‌افتد.

شما تا دو ساعت قبل از جراحی می‌توانید مایعات سبک بنوشید، از جمله:

• آب
• قهوه رقیق
• چای کمرنگ
• آبمیوه رقیق نظیر آب سیب و آب انگور

مادران مبتلا به دیابت بارداری، دستورالعمل‌هایی برای نحوه مصرف داروها و خوردن و آشامیدن قبل از سزارین، از پزشک خود دریافت خواهند کرد.

روند انجام زایمان سزارین در اردبیل

وقتی مادری برای زایمان به بیمارستان می‌رود، معمولاً توسط تیم مراقبت و پرستاران مراحل زایمان سزارین انجام می‌شود:

قرار دادن کاتتر

قبل از شروع جراحی، پرستار یک کاتتر داخل وریدی (IV) را در بازوی مادر قرار می‌دهد تا داروهایی مانند آنتی‌بیوتیک‌ها را برای کاهش خطر عفونت و مایعات دریافت کند.

یک کاتتر فولی یا سوند فولی (یک لوله نازک، انعطاف‌پذیر و استریل) برای تخلیه مداوم ادرار، خالی نگه داشتن مثانه در حین جراحی و کاهش خطر عفونت در حین زایمان به او داده می‌شود.

کاتتر فولی همچنین به متخصص بیهوشی کمک می‌کند تا میزان ادرار تولید شده توسط مثانه را اندازه‌گیری کند (که برای نظارت بر از دست دادن خون اضافی مهم است).

اگر قرار است مادر بی‌حسی موضعی داشته باشد، احتمالاً کاتتر پس از آن در جای خود باقی می‌ماند، بنابراین فرد احساس نمی‌کند که آن را وارد بدن کرده است.

جلوگیری از لخته شدن خون

تیم پزشکی معمولاً یک لباس فشاری (جوراب‌های فشاری) را روی پاهای شما قرار می‌دهد تا آنها را ماساژ داده و جریان خون را بهبود بخشد.

اگرچه این کار ممکن است گاهی اوقات در پاهای شما کمی ناراحت کننده باشد، اما به جلوگیری از جمع شدن خون در پشت پا کمک می‌کند و خطر لخته شدن خون را تا حد زیادی کاهش می‌دهد.

بی حسی یا بیهوشی در سزارین

اگر سزارین برنامه‌ریزی شده باشد، متخصص بیهوشی درست قبل از عمل در مورد گزینه‌های بیهوشی با شما صحبت خواهد کرد.

بی حسی موضعی، مانند تزریق نخاعی، معمولاً توصیه می‌شود زیرا نیاز به داروهای مسکن را پس از عمل کاهش می‌دهد.

با بی‌حسی موضعی، شما از کمر به پایین بی‌حس می‌شوید و هیچ دردی احساس نخواهید کرد.

در سزارین اورژانسی، متخصص بیهوشی ممکن است بتواند به سرعت به مادر اپیدورال تزریق کند تا بی‌حسی موضعی ایجاد کند، بنابراین او می‌تواند در طول عمل بیدار بماند.

با این حال، به دلیل فوریت یا شدت وضعیت، معمولاً در این نوع سزارین از بیهوشی عمومی استفاده می‌شود، بنابراین مادر در طول عمل جراحی خواب خواهد بود.

سایر شرایط زایمان سزارین

پس از اینکه پزشک تشخیص داد که مادر برای سزارین آماده است، عمل جراحی آغاز می‌شود.

بنابراین، یک پرده یا صفحه نمایش روی پشت مادر قرار می‌گیرد تا او نتواند تمام جزئیات عمل جراحی را ببیند.

سپس، یک برش در شکم و یک برش دیگر در رحم ایجاد می‌شود.

اگرچه مادر هیچ دردی احساس نمی‌کند، اما ممکن است متوجه فشار روی ناحیه میانی بدن خود شود.

در نهایت، هنگامی که نوزاد به دنیا می‌آید، بدن مادر بخیه زده می‌شود و پزشک معمولاً بلافاصله نوزاد را در آغوش مادر قرار می‌دهد تا پوست او را لمس کند.

با این حال، گاهی اوقات نوزادانی که از طریق سزارین متولد می‌شوند، در تنفس مشکل دارند که در این صورت پزشک متخصص به وضعیت رسیدگی خواهد کرد.

در غیر این صورت، وقتی سلامت نوزاد پایدار شد، می‌توان نوزاد را در آغوش مادر نگه داشت.

مراقبت های بعد از زایمان سزارین در اردبیل

مراقبت‌های پس از جراحی می‌تواند تا حد زیادی به دستیابی به نتیجه مطلوب کمک کند. نکات زیر را در مورد مراقبت‌های لازم پس از سزارین در نظر داشته باشید:

درد پس از زایمان طبیعی یک مشکل بسیار رایج است، بنابراین اکثر مادران باید تا چند روز پس از زایمان از مسکن‌های خوراکی و تزریقی استفاده کنند.

پس از سزارین، ممکن است به دلیل درد شدیدی که از محل برش و بخیه‌ها دارید، با مسکن‌های زیادی به خانه فرستاده شوید.

البته برخی از زنان به دلیل مهارت و تخصص پزشک، پس از زایمان هیچ دردی احساس نمی‌کنند که این غیرطبیعی تلقی نمی‌شود، بلکه صرفاً به این دلیل است که پزشک قدرتمند و فوق‌العاده‌ای داشته‌اند.

رعایت بهداشت و دوش گرفتن منظم می‌تواند از عفونت جلوگیری کند.

اکثر مادران تا چند روز پس از زایمان دچار ضعف شدید می‌شوند. استراحت کافی می‌تواند به مادر در بازیابی انرژی از دست رفته کمک کند.

نوشیدن آب کافی، حداقل ۸ لیوان در طول روز، می‌تواند از یبوست یا لخته شدن خون جلوگیری کند.

داشتن رژیم غذایی سالم و مصرف سبزیجات متنوع می‌تواند در حفظ سلامت و خوش طعم شدن شیر شما مؤثر باشد.

تقریباً همه خانم‌ها از چند روز تا چند ماه پس از زایمان، درد و ضعف در بدن خود احساس می‌کنند که با تغذیه مناسب و رعایت تمام نکات و دستورالعمل‌های داده شده، به تدریج برطرف می‌شود.

معمولاً بخیه‌ها تا چند روز پس از زایمان خارش خواهند داشت. از خاراندن بخیه‌ها خودداری کنید، زیرا این کار می‌تواند باعث باز شدن بخیه‌ها شود.

بهتر است برای جلوگیری از عفونت، هر نوع رابطه جنسی را تا ۶ هفته پس از زایمان به تعویق بیندازید.

برای جلوگیری از افتادگی شکم، استفاده از شکم‌بند یا شلوار تنگ تا حدودی مؤثر است. با این حال، فشار بیش از حد می‌تواند به بخیه‌ها آسیب برساند.

باید هر روز بخیه‌ها را بررسی کنید. در صورت بروز هرگونه علائم خطر مانند قرمزی، التهاب، تب، خونریزی یا افزایش درد، با پزشک خود مشورت کنید.

به هیچ وجه نباید ناحیه برش را بخارانید، زیرا این کار ممکن است باعث باز شدن بخیه های این ناحیه شود و درد و ناراحتی مضاعفی را تجربه کنید.

کشیدن بخیه سزارین و مراقبت از بخیه‌ها پس از سزارین

معمولاً بین ۱۰ تا ۱۴ روز زمان می برد تا بخیه‌های خارجی برداشته شوند. بخیه‌های داخلی قابل جذب هستند و نیازی به برداشتن آنها نیست.

همانطور که در بخش‌های قبلی خوانده‌اید، در طول سزارین دو برش در بدن شما ایجاد می‌شود.

یک برش شکمی و یک برش در رحم، که هر دو تقریباً ۱۲.۵ سانتی‌متر طول دارند تا سر نوزاد شما به خوبی از میان آنها بیرون بیاید. البته، هر دو برش برای بهبودی به زمان نیاز دارند.

هرچه زمان بیشتری بگذرد، بیشتر بهبود می‌یابند و جای زخم کمتری ایجاد می‌کنند.

با این حال، بیشتر زنان نگران برداشتن بخیه سزارین از شکم می باشند. زیرا این تنها برشی است که قابل مشاهده است.

برای برش شکمی، جراح شما می‌تواند یک برش عمودی از ناف تا ناحیه شرمگاهی (برش کلاسیک) یا یک برش افقی در زیر شکم (خط بیکینی) ایجاد کند.

برش‌های بیکینی به دلیل درد کمتر و کمتر دیده شدن، محبوبیت بیشتری دارند.

برش کلاسیک دردناک‌تر می باشد و جای زخم قابل توجهی می تواند باقی گذارد.

با این حال، در سزارین اورژانسی، جراح معمولاً مجبور به استفاده از برش کلاسیک می‌شود زیرا می‌تواند نوزاد شما را سریع‌تر از بدن خارج کند.

راه‌های کاهش جای زخم سزارین

برای کوچک‌تر نگه داشتن جای زخم سزارین و کاهش احتمال عفونت و عوارض دیگر، موارد زیر را انجام دهید:

• محل برش را روزانه تمیز کنید
• لباس‌های گشاد بپوشید
• بدون مشورت با پزشک خود ورزش را شروع نکنید
• در فواصل ۱۵ دقیقه‌ای، در یک پارچه نخی پد گرمکن را بپیچید. سپس آن را روی شکم خود، در ناحیه جراحی قرار دهید.
• جای زخم جراحی را ماساژ دهید.
• استفاده منظم از سیلیکون جای زخم‌ها را نرم و صاف می کند و درد جای زخم را کم می کند.
• ورق‌های سیلیکونی یا ژل سیلیکون را مستقیماً روی محل برش بمالید تا جای زخم سزارین به حداقل برسد.
• لیزر درمانی را امتحان کنید.
• تزریق استروئید ممکن است مؤثر باشد. تزریق استروئید نه تنها التهاب و درد را در سراسر بدن کاهش می‌دهد، بلکه می‌تواند جای زخم‌های بزرگ را نیز بهبود بخشد.

پیشگیری از عفونت پس از سزارین

نکته دیگری که باید پس از سزارین در نظر گرفته شود، مربوط به پیشگیری از عفونت است.

مادر باید برای چند هفته از رابطه جنسی یا وارد کردن هر چیزی به واژن خودداری کند.

حتماً هر یک از علائم زیر را با پزشک خود در میان بگذارید:

• تب بالای ۳۸ درجه سانتیگراد
• افزایش درد در محل برش و بخیه
• قرمزی، تورم یا ترشح از ناحیه زخم
• ناراحتی هنگام ادرار کردن
• خونریزی شدید واژن یا ترشحات بدبو
• درد یا تورم پا

عواقب سزارین زودتر از موعد چیست؟

سرعت رشد نوزادان با یکدیگر متفاوت می باشد.

بعضی از آنها آمادگی سزارین در ۳۷ هفته بارداری را ندارند.

در دهه گذشته، پزشکان زایمان زودرس را به‌طور عمیق مورد مطالعه قرار داده‌اند.

نوزادانی که قبل از هفته ۳۹ بارداری متولد می‌شوند، امکان دارد یکسری از مشکلات سلامتی برای نوزاد نارس پیش بیاید، ازجمله:

• مشکلات تغذیه
• هیپوگلیسمی
• زردی
• ناتوانی در حفظ دمای بدن یا مشکلات مربوط به تنظیم حرارتی
• ناراحتی تنفسی

عوارض کلی انجام سزارین

در نگاه اول، سزارین ممکن است روشی بدون درد و آسان‌تر برای زایمان به نظر برسد، اما این روش در کنار مزایایی که دارد، بدون عارضه نیست و می‌تواند برای مادر و نوزاد مشکلاتی ایجاد کند.

عوارض برای مادر

سزارین نیز همانند هر عمل جراحی دیگر یکسری عوارض برای مادر در پی دارد، از جمله:

• یبوست و نفخ معده
• افسردگی بعد از زایمان
• واکنش به داروها
• عفونت مثانه، رحم و سایر قسمت‌های سیستم ادراری
• به وجود آوردن خونریزی شدید برای مادر
• ایجاد لخته خون
• به وجود آمدن حساسیت به مواد بیهوشی
• امکان آسیب رسیدن به مثانه و روده
• حالت تهوع، استفراغ و سردرد پس از زایمان
• امکان آسیب رسیدن به رحم و ایجاد مشکل برای بارداری های بعدی
• خطر جدا شدن دشوار جفت از رحم در زایمان‌های بعدی
• ترومبوز وریدی، تشکیل لخته‌های خون در پاها یا ریه‌ها
• مرگ (بسیار نادر)

عوارض سزارین برای نوزاد

با سزارین، خطر عوارض زیر در نوزاد ۵۰٪ افزایش می‌یابد.

• آسم
• دیابت
• چاقی
• آلرژی
• بیماری سلیاک

خطر های جراحی زایمان سزارین

آمار نشان می دهد که در دهه های اخیر زایمان سزارین بیشتر شده است.

درحالی‌که متخصصان معتقدند در بسیاری از موارد، انجام سزارین به جای زایمان طبیعی لزومی نداشته است و حتی در برخی موارد نیز تهدیداتی برای مادر و جنین در پی خواهد داشت.

معمولا مادران و نوزادان پس از سزارین با مشکلی مواجه نمی‌شوند.

با توجه به اینکه سزارین یک عمل جراحی بزرگ است، خطر بیشتری نسبت به زایمان طبیعی دارد.

برخی از این خطرها شامل موارد زیر است:

• عفونت محل جراحی
• صدمه دیدن مادر یا نوزاد
• ترومبوز وریدی، تشکیل لختۀ خونی در پاها یا ریه‌های مادر
• عوارض بیهوشی مثل حالت تهوع، استفراغ، سردرد شدید و کمردرد
• افزایش شیوع اختلالات تنفسی نوزاد به دلیل زایمان زودتر از موعد
• افزایش خطر ایجاد جفت سرراهی یا جفت چسبنده در بارداری بعدی
• از دست دادن شدید خون به دلیل افزایش خونریزی بیش از دو برابر زایمان طبیعی